Eelco van Wieringen | Buro Publieke Werken
Journalist
Laatste artikelen

'Wijn in beeld' is een nieuwe rubriek op wino.sjakes.com. Het is een samenwerking tussen mij en gelouterd (wijn)journalist en eigenaar van wino.sjakes, Han Sjakes.

Ik scharrel rond in de wijnwereld en neem mijn camera mee. In deze rubriek deel ik - voorzien van enig commentaar - het fraaiste wat voor mijn lens kwam.

Friet met een Michelinster en een Italiaanse merlot die menig blue chip wijnhuis in de Bordeaux voorbijstreeft. Ze kwamen in mei van dit jaar bij elkaar in Restaurant Joelia, by Mario in Rotterdam. Een kleine fotoreportage. Met dank aan Masseto en Le Vin en direct.

Reacties

Het Financieele Dagblad, publicatie 3-11-2017, katern Opinie & Dialoog (print + site)

Tekst en research: Eelco van Wieringen

Research: Twan Kroon

Het had het moment moeten zijn waarop er een kurk werd gezet op al te losse verkoopmethoden van sommige internethandelaren in wijn. Maar het door de Koninklijke Vereniging van Nederlands Wijnhandelaren (KVNW) gedaagde Wijnoutlet, werd 29 sept j.l. op cruciale fronten in het gelijk gesteld door de kortgedingrechter.

De brancheafspraken over reclame-uitingen van alcoholverkoop lopen daarmee op haar laatste benen. Het wordt tijd dat in de plaats daarvan een afdwingbare en bovendien effectievere wettelijke regeling komt. Want laten we niet uit het oog verliezen wáárom die afspraken er eigenlijk zijn: om kwetsbare groepen tegen overmatig alcoholgebruik te beschermen. Op papier dan, want het heeft er alle schijn van dat de traditionele wijnhandel deze “code” slechts gebruikt om haar eigen financiële belangen te beschermen.  

De voorzieningenrechter kreeg drie eisen voorgelegd. Bij de eerste verweet de KVNW - met vijf wijnimporteurs als mede-eisers - Wijnoutlet ervan er oneerlijke handelspraktijken op na te houden. Zo waren opgevoerde wijnoogstjaren onjuist en hadden prijsacties een langere looptijd dan aangegeven. Maar bij de zich in de eis voegende importeurs bleek het al niet beter te zijn. Met een uitruil van rectificaties klopte de rechter deze onbenullige kwestie af.

“Het heeft er alle schijn van dat de traditionele wijnhandel deze “code” slechts gebruikt om haar eigen financiële belangen te beschermen.”

Spannender werd het bij de tweede eis. De KNVW vroeg om een verbod op het vergelijken van prijzen met die van buitenlandse aanbieders. De rechter was duidelijk: ook hoge buitenlandse prijzen zijn reële marktprijzen en derhalve in een prijsvergelijk prima te gebruiken als promotiemiddel. Zeker gezien de globalisering een inkopper.

Het hoogtepunt was de derde eis: kan Wijnoutlet verboden worden met kortingen van meer dan 50% te stunten? De code verbiedt dat. De rechter wees de eis af, zonder tot een inhoudelijke beoordeling te komen. Want omdat Wijnoutlet geen lid is van de KVNW, zijn de binnen de branche afgesproken regels niet bindend voor deze prijsvechter. Conclusie: gratis weggeven,zelfs dat is - in extremo -  toegestaan. Zolang je maar geen lid bent van de club.

Maar nu een stap verder. Stel, je bent wél lid van de club en je wilt desondanks de vrije hand hebben in het bepalen van je korting? Dan is het nuttig je niet blind te staren op de code, maar te kijken naar wat de hier bovengestelde Mededingingswet zegt. Artikel 6 is glashelder: een ondernemer moet de vrije hand hebben in het bepalen van zijn prijzen en mag niet beperkt worden door branche-afspraken. Dit geldt dus ook voor de KVNW-leden. Het wordt niet voor niets de anti-kartelwet genoemd.

Nu zou het voor finale duidelijkheid gunstig zijn wanneer een lid, wegens overschrijding van de 50%-regel, door de eigen branchevereniging voor de rechter wordt gedaagd. Maar dat gaat niet gebeuren. Het risico is immers groot dat de rechter ook voor clubleden elke belemmering op het geven van korting wegneemt. Dan gaat de concurrentie op prijs volledig los en trekken degenen die tegen de laagste prijzen kunnen leveren aan het langste eind. Dat gaan een heleboel traditionele handelaren niet overleven.

Het kan zoveel beter geregeld worden. De code is er, als gezegd, om kwetsbare groepen te beschermen. Gezien deze insteek mag je verwachten dat de KVNW een wettelijke regeling verwelkomt die deze doelstelling op een effectieve manier kracht bijzet. Uit onderzoek van onder meer het Nederlands Instituut voor Alcoholbeleid (STAP), blijkt dat het invoeren van een minimumprijs voor alcoholhoudende drank zo’n maatregel is. Spotgoedkope drank behoort daarmee tot het verleden.

Dus, laat het over aan de wetgever om te bepalen wat er moet gebeuren. Dit kan niets anders zijn dan het vaststellen van minimumprijzen en een verbod op reclame gericht op kwetsbare groepen. Hiermee komt een einde aan de onzin van de kortingsregel die uiteindelijk alleen de traditionele wijnhandel uitkomt. Zo ontstaat een level playing field voor álle deelnemers, inclusief de internethandel. Dit moet niet alleen gebeuren, het zál ook gebeuren. Zeker nu de rechter de code op de belangrijkste punten onderuithaalde.

https://fd.nl/opinie/1225272/reclamecode-voor-alcoholhoudende-dranken-loopt-op-haar-laatste-benen

Reacties

Of de verontwaardiging terecht was? We worden ingehaald door de feiten of ik zit er compleet naast. Ik heb wel een idee welke kant het opgaat, of tenminste een sterk voorkeur voor welke kant het op moet.

Op dit moment is wijn een vrij democratische commodity. Je schaft je voor een paar dubbeltje een liter aan maar dan moet je niet te veel letten op wat er in je glas zit. Elk kwartje meer is wel besteed, de kwaliteitscurve klimt in het begin nog steil om na een eurootje of 30 weer af te vlakken. Nog meer uitgeven is dan zinloos, tenzij je klaarkomt op beleving.

Goed, wijn is er dus voor elke portemonnee, maar tegen welke prijs? Die prijs wordt met name betaald door de natuur. Vergeet niet, een mono-cultuur als de druiventeelt is kwetsbaar voor schimmels en beestjes die met herbiciden en pesticiden getemd worden. Dat is geen fijn spul, dat beloof ik je. De grond in de meeste voor bulkwijn bestemde wijngaarden, is biologisch mors en morsdood. Verklaart meteen de naargeestige smaak van het spul: het lééft niet.


Een (half) antwoord op de chemische oorlog is de biologische wijnteelt. Vandaag bezocht ik een fraaie editie van Cru Bio, zoals altijd uitstekend in elkaar gezet door Ghislaine Melman. Daar de tot verontwaardiging leidende opmerking gemaakt: wijn verplicht allemaal biologisch maken. Dan valt een kwart van de wijngebieden weg wegens te koud, nog eens een kwart verrot in de wijngaarden en de rest is dan zo duur dat 50% van de huidige drinkers naar bier en jenever gaat omzien. Zo, wat houden we dan over?


Een kwart van de huidige productie, die vanwege de schaarste tegen woekerprijzen op de markt komt. Het litertje moselblümchen in tetra-pak is verleden tijd, al die rotzooi met dieren op het etiket kan hopla het vergeetkabinet in en door de blauwe wijn kan een streep (maar die werd toch al louter uit minachting voor wijn gemaakt.) Zoiets lucht enorm op. Wijn is er niet meer voor iedereen, maar is dat erg? Eerlijk? Ik zit er niet mee.


Zeker niet als er tegenover staat dat duizenden tonnen aan gif niet meer in de landbouwgronden verdwijnen. Insecten de wijngaard levend kunnen verlaten en biodiversiteit zijn eigen optimum kiest. Wat dat betreft deelt wijn haar toekomt met vlees: ook daarvan kunnen we het ons eenvoudigweg niet meer veroorloven dat het voor iedereen ruimschoots en tegen weggeefprijzen beschikbaar is.

Erg? Nogmaals nee. Wij zijn de voorvaderen van toekomstige generaties op een planeet waar we er 1 van hebben. Die kunnen we in onze hebberigheid nu verknallen, of met een empathisch oog netjes achterlaten voor degenen die nog komen. De verontwaardiging van de toehoorders van vanmorgen is in mijn ogen daarmee precies de verwende houding die alles waar we nu van genieten, voor onze kinderen kapot maakt.

Reacties

Tekst en onderzoek:

Eelco van Wieringen

Twan Kroon


De volgende keer dat Peer Mascini een “Sodeknetter wat voordelig” de ether in slingert, zou dat inderdaad wel eens met zo’n scherpe aanbieding kunnen zijn, dat die in Nederland “verboden” is. Althans, dat denkt men. De conclusie uit onderzoek naar wet- en regelgeving, jurisprudentie en n.a.v. gesprekken met betrokkenen, is dat de waarheid anders ligt. Retail, internet en horeca houden zich onterecht aan een te ruime interpretatie van de Reclamecode voor Alcoholhoudende Dranken. De gevolgen van een hernieuwd inzicht kunnen wel eens dramatisch zijn voor de hele alcoholverkopende branche.


Wat is er nou precies aan de hand? De brancheorganisatie STIVA (Stichting Verantwoord Alcoholgebruik) beoogt d.m.v. zelfregulering kwetsbare groepen tegen overmatig alcoholgebruik te beschermen. Door zelf spelregels op te stellen voor alcoholreclames, houdt ze de wetgever buiten de deur. Deze spelregels staan in een speciale code, de RvA (Reclamecode voor Alcoholhoudende Dranken.) Met name één bepaling staat op gespannen voet met de mededingingswet (Mw): daarin staat dat de maximale korting op alcohol die een bedrijf mag adverteren, 50% is. En vanaf hier gaat het mis: in de praktijk wordt de beperking op “korting” door alle deelnemers in de markt uitgebreid naar  een beperking op “prijsstelling.” Prijsstelling is het juridische toverwoord voor “prijsbeleid” en dat is nou precies hetgeen dat vanwege de antikartelbepaling in de Mw nooit beperkt mag worden. Sterker, wanneer bedrijven hun prijsbeleid onderling op elkaar afstemmen, dan kan dat tot uitzonderlijk hoge boetes leiden.

Ter illustratie: begin dit jaar adverteerde Wijnvoordeel een Rioja waarop 60% korting werd geboden. Het bedrijf kreeg een klacht aan de broek van de STIVA omdat de geboden korting hoger is dan 50%. Daarop gaf de handhaver van de code - de Reclame Code Commissie - het bedrijf de “aanbeveling” zich niet meer op dergelijke wijze te uiten. Had Wijnvoordeel er echter voor gekozen de aanbieding te brengen als een “prijsstelling”, dan had het bedrijf die 60% lagere prijs gewoon mogen communiceren met hun klanten, mits de die niet eenmalig of tijdelijk is, want dan is het toch weer een korting.

Alcoholbranche is onwetend

Het is opmerkelijk dat de ruimere mogelijkheden die de wet aan prijsstelling als prijsinstrument geeft, niet gebruikt worden. Vooral onwetendheid zal hiervan de oorzaak zijn. Een marktonderzoek wijst dit uit. Van alle benaderde (middel-) grote bedrijven, wist er niet één het subtiele verschil tussen korting en prijsbeleid te maken.

Directeur Hans Burghoorn van de Koninklijke Vereniging van Wijnhandelaren (KVNW) - naast Bier en Gedistilleerd een van de drie bij de STIVA aangesloten brancheverenigingen - , bevestigt dat de huidige regelgeving “schuurt” met de Mw: “Het is de reden waarom wij onze leden geen overeenkomst voorleggen. De ACM (Autoriteit Consument en Markt) kan daar een probleem van maken en ingrijpen.”

Peter de Wolf, directeur van de STIVA, gaat nog een stap verder. Hij erkent dat verkopers van alcohol vaak niet op de hoogte zijn van de extra ruimte die prijsstelling hen biedt: “Een regel in onze reclamecode die dit belemmert, is in strijd met de Mw. Ook het niet mogen vergelijken van prijzen van producten van jezelf met een “marktconforme” waarde staat op gespannen voet met de Mw.” Of er een taak ligt voor de STIVA om de markt daarvan op de hoogte te brengen is hij duidelijk: “Onze doelstelling om verstandig alcoholgebruik te bevorderen, is niet in lijn met het geven van voorlichting aan bedrijven over de ruimere mogelijkheden van prijsstelling. Bovendien begeven wij ons dan op het terrein van de mededingingswet en dan moeten we voorzichtig zijn.”

Met deze constatering wankelt de zelfregulering. Peter de Wolf blijft er echter vierkant achter staan: “Als de wetgever het van ons overneemt zijn we verder van huis. Dan komt er wetgeving van ambtenaren die geen verstand hebben van de branche. Zo is er in Frankrijk een wettelijk verbod op het gebruik van lifestyle-elementen in alcoholreclames. In Finland is er een  totaalverbod op het gebruik van social media bij de alcoholmarketing. Wij willen dit soort wetgeving voorkomen door de regulering bij onszelf te houden.”

Neemt de overheid het over?

In weerwil van de wens de zelfregulering in stand te houden, gaan er stemmen op  ze volledig op de schop te nemen. Het sterkste argument daarvoor komt uit de hoek van het Nederlands Instituut voor Alcoholbeleid (STAP.) Ook zij staan voor het bevorderen van een verstandige omgang met alcohol, maar vliegen het vanuit een andere hoek aan: “Het bereiken van deze doelstellingen kan op een veel effectievere manier,” zegt Wim van Dalen, directeur STAP: “Onderzoeken van de WHO, het Institute for Fiscal Studies en van STAP zélf wijzen uit dat het invoeren van een wettelijk geregelde minimumprijs voor alcohol, een effectieve manier is om de gezondheid van de consument te bevorderen. Er wordt nu eenmaal minder gedronken als de prijsdrempel hoger ligt.”

Ter verduidelijking drukt Van Dalen de vinger op een zere plek: “Op dit moment zien we schrijnende voorbeelden bij de bierverkoop. In het laagste segment kost een liter bier minder dan 70 cent. Daarmee is bier wel erg bereikbaar voor kwetsbare groepen. Daar moet een eind aan komen. Vergeet bovendien niet dat wanneer alles wat de STIVA middels de zelfregulering zegt na te streven voor 100% effectief was, de omzet in de alcoholbranche in één klap met 40% zou dalen.”

Hij wordt wellicht een handje geholpen door een zaak die op dit moment voor een Schotse Rechtbank dient. De overheid bepleit daar de invoering van een minimumprijs. Met verschillende onderzoeken die haar steunen, wil de overheid bewijzen dat dat middel beter werkt dan accijnsverhogingen bij het bevorderen van een meer verantwoorde alcoholconsumptie. “Mocht de Rechtbank met de argumenten meegaan, dan blijft dat ook voor de overige landen in de EU niet zonder gevolgen” zegt Van Dalen: “Met de huidige regelingen wordt er onverantwoord met de gevaren van alcohol omgesprongen. Met een juiste beslissing van de Schotse rechter bereidt Schotland de weg voor de rest van Europa voor. Overheden kunnen dan niet meer wegkijken van hun verantwoordelijkheden.”

Tot het moment waarop er een oplossing is gevonden voor de huidige problemen met de brancheafspraken, kan het er wel eens heftig aan toe gaan. “Het zal druk worden bij de glasbak” merkt wijnjournalist Harold Hamersma op. Hij voorspelt gevolgen voor de hele alcoholbranche en voorziet voor de wijn niet minder dan een “wijnprijsoorlog.” Hamersma: “Enige tijd geleden had je de supermarktoorlog, nu krijgen we hetzelfde met alcohol. Zo zullen bijv. online wijnverkopers een buitenkans zien agressief in te zetten op prijsstelling. De lagere prijsstellingen zullen uiteindelijk betaald worden door de wijnboeren die voor minder geld, kwalitatief mindere wijnen gaan produceren om de lagere prijzen in de Supers mogelijk te maken. En de consument?” vraagt Hamersma zich af. “Die krijgt dure wijn. Je weet wat dat is? Dat is goedkope wijn die vies is.”





Reacties

Geluid van meeuwen, geur van zee en houtskoolgrill waar de oosterscheldekreeft op verbleef. Indrukwekkend hoge kwaliteit (!!!) en eenvoud op het bord, personeel waar je voor terugkomt. Op 1% na volledig biologisch. Gaan. Nee: GAAN!!!

92/100

 

Brasserie Vluchthaven

Zijpe 1

4311 RK  BRUINISSE

Zeeland

Tel: 0111-48 12 28

http://devluchthaven.nl/

Reacties


Godfried Bomans bezocht restaurant Hemingway ooit en hij overnachtte in Hotel De Draak van dezelfde eigenaar. In de jaren 60 trok de schrijver als een wervelwind door Nederland en de Nederlandse media. Met zijn zorgvuldig gekozen, opzettelijk ouderwets aandoende schrijfstijl in combinatie met verrassende inzichten en onnavolgbare humor stond hij stijf bovenaan de lijstjes van bekende schrijvers. Als Rooms-Katholieke jongen zal hij gretig aan Hemingways dis hebben plaatsgenomen.

Hemingway en Hotel De Draak aan de grote Markt

Het restaurant ligt aan de uiterste westgrens van Noord-Brabant, Bergen op Zoom. De stad kent een wat kabbelende geschiedenis. In vroeger tijden stond het bekend om zijn meekrapindustrie, ansjovisvangst en pottenbakkerij. In 1996 bezocht toenmalig koningin Beatrix de plaats om er haar verjaardag te vieren en van regionale betekenis zijn de braderieën “De Bergse Plaat” en “De Krabbenfoor”. Daarnaast ontleent de stad aan een twintigtal kermisbedrijven onder ingewijden ook nog enige bekendheid. Voor het overige is het een bedeesde provinciestad waar je notitie van neemt wanneer langs de wegkant opgestelde ANWB-borden je erop wijzen.

Chef Sander Doggen en eigenaar Frans Hazen

Maar je kunt je vergissen. Het historische centrum is schitterend en is niet voor niets een beschermd stadsgezicht. Het Markiezenhof herbergt een spotprentenmuseum en voor de liefhebbers een kermismuseum. Er zijn nog twee overtuigende redenen Bergen op Zoom te bezoeken. De monumentale panden van restaurant Hemingway en het uit 1397 stammende Hotel De Draak liggen zij aan zij aan de Grote Markt in het hart van de stad. Drie fikse branden konden dit niet verhinderen, waaronder een stadsbrand in het bouwjaar en recentelijk in 2013. Mille Periculis Supersum – duizend gevaren kom ik te boven” staat bepaald niet onterecht op de voorgevel van het ernaast gelegen Stadhuis. Wellicht gesteund door deze gestaalde mededeling is Hotel De Draak met 600 jaar historie de oudste herberg van Nederland. Men veroorloofde zich één stoutigheidje: het pand kreeg in 1987 de verdieping terug die de Fransen er in 1747 afschoten. Een jaar later plaatste men er de kap op, die De Draak tegen een gemeentelijk verordening in doet uitsteken tot net boven het Stadhuis.


Kreeftenstaart en bisque

Inmiddels is de rooklucht verdreven en zitten we aan bij Hemingway. Chef Sander Doggen is bepaald geen koekenbakker: zijn cv vermeldt onder meer de gerenommeerde restaurants De Zwaan, Da Vinci en de absolute klapper, NOMA, meerdere keren de aanvoerder van de lijst van beste restaurants ter wereld. Dan schuif je niet meer onbekommerd aan tafel. Eigenaar Frans Hazen deelt met ons de tafel waarop in een prettig tempo 11 gangen worden geserveerd. Hazen spreekt tussen de eerste twee gangen zijn ambitie uit nog dit jaar Michelins BIB Gourmand te willen halen en wellicht later nog aanspraak te maken op een ster. Het moment had gunstiger gekund: de paling van het eerste gerecht is weliswaar subtiel gerookt en stevig van structuur, maar de erbij geserveerde variant op de salade waldorf mist intensiteit. Ditzelfde manco treft de erop volgende cannelloni van bloemkool met gepekelde zalm, quinoa en een gamba: technisch goed, maar zonder hoogteverschillen en een zuinig gehanteerde zoutbus.


Sommelier Guus van Dijk

Intense, van aards smakend paddenstoelenschuim voorziene ossenstaartbouillon duwt ons vanuit de vlakte rechtstreeks naar de hoogste toppen van genot. Die zagen we niet aankomen. Dat dit geen toeval was blijkt bij de cassoulet van kreeft: die drijft in een goddelijke, diep naar schaaldier smakende bisque. Extra smoelwerk krijgt het gerecht van de erbij geserveerde chorizo en gekonfijte paprika. Een beetje mopperen op de stugheid van het kreeftenvlees neemt niet weg dat Doggen laat zien dat hij een vakman is.

Kabeljauw, zoet-zure venkel en antiboise

Uit de Klassiek Franse Keuken komen achtereenvolgens bereidingen van zwezerik, kabeljauw en lam. Plaatjes om te zien, telkens weer. De zwezerik gaarde sous vide voor hij in de pan verdween. Het resultaat is zijdezacht. Krokante aardappelchips verschaffen de verlangde textuur terwijl truffel zo ruim geschaafd alsof het gratis is, ons door aards geurende eikenwouden leidt. Het hoogtepunt volgt kort erop: glanzende, glazige vlokken kabeljauw begeleid door zoet-zure venkel en een rijke antiboise. Het spel van smaken is complementair, ondersteunend, cumulerend en ronduit imponerend. Het Texels lam dat opgroeide in lamsvleesnatie nr. 1, Nieuw-Zeeland stuurt ons vervolgens de andere kant van het smaakspectrum op. Het vlees, uitstekend van cuisson, wordt aan tafel voorzien van kleverige, diep-vlezig smakende jus. Na de ossenstaartbouillon en bisque wederom een natte component waarmee Doggen zijn vakmanschap toont.

Blogmeisjes

Op tafel verschijnen nog kazen en afsluitende zoetigheden. Alle schimmelsoorten komen aan bod bij de kazen, kazen die niet als treurige ijsklontjes op het bord liggen maar mooi op temperatuur gebracht over tafel geuren. Fraai ijs, knapperige merengue, een coulis van rood fruit en zo meer liggen als 11e gang in - gelukkig -  bescheiden hoeveelheden op het bord.

Paling en salade Waldorff

Daar waar de keuken een Franse oriëntatie kent, is het erbij geserveerde wijnarrangement een stuk internationaler van aard. Van de acht geschonken glazen komt een kwart uit Frankrijk, een ander kwart uit Zuid Afrika en de rest werd in andere Europese landen gemaakt. Aan de af en toe forse smaken van Doggens gerechten worden door sommelier Guus van Dijk wijnen gekoppeld die beduidend ingetogener van karakter zijn. En dat gaat in veel gevallen mis: de wijnen kunnen het spektakel op het bord maar moeizaam bijhouden. Als je ze niet slechts als een vloeibare, neutrale begeleider ziet maar meer als een volwaardige medespeler aan tafel, maak je van wijn een serieus onderdeel van het smakenspel. Bij Doggens veelal uitgesproken keuken, hoort wijn met kloten.

Kaasassorti

Na deze uit de kluiten gewassen lunch kijken we nog eens door onze wimpers naar wat we zojuist meemaakten. Alle ingrediënten zijn aanwezig voor de ambities. Van sfeervolle 18e eeuwse restaurantzaal tot het strakke linnen op de tafels en de comfortabele stoelen die ze omringen, goed glaswerk, de sommelier die wel degelijk verstand van zaken heeft, tot de Brabantse hartelijkheid, de geruisloze bediening en de getalenteerde chef. En nu verder. Zet Doggens drie sterkste gerechten in voor het BIB-menu, schenk wijn met ballen en Michelins eerste horde is genomen. Voor de tweede horde - de ster - ligt de lat hoger. Dan volstaat het niet dat je over het geheel genomen prima werk levert. Als Michelin langskomt koop je niets voor een goed gemiddelde, dan dient álles te kloppen. Of zoals Bomans ooit treffend opmerkte: “Een statisticus waadde vol vertrouwen door een rivier die gemiddeld één meter diep was. Hij verdronk.” Maar als Hemingway zijn troeven handig uitspeelt, dan prijkt over enige tijd, daar aan de Grote markt in Bergen op Zoom, een ster. Talent zat.


Restaurant Hemingway

Grote Markt 36
4611 NT Bergen op Zoom
Telefoon: + 31(0)164 25 20 50
Fax: + 31(0)164 25 70 01
E-mail: info@restauranthemingway.nl


Tekst: Eelco van Wieringen

Ism Twan Kroon










Reacties

Plus: praktische locatie met fraai pontificaal bordes aan de rand van centrum Arnhem. Attente bediening. Internationale kaart met bekende hits (zo ook die uit de geluidsinstallatie), maar voor de verandering eens uitstekend uitgevoerd. Croque Monsieur geitenkaas met prima brood en side-dish knapperige salade. Broodje pulled pork zoekt alle uithoeken van het smaakspectrum: umami van het vlees, zoet van de uienjam, zuur van ingelegde komkommer. Een dikke bravo.

Min: in de categorie "spijkers op laag water": aan tafel verschijnen verschillende serveersters. Zo leg ik aan een attente jongedame die ik niet eerder zag uit, dat het gerecht dat een collega inzette nadat ik het bij weer een ander bestelde, prima smaakt. Maar moet je daar nu écht op mopperen... En oh ja, het tafeltje wiebelde. Valt in dezelfde categorie.

Bistrobanken met spiegels in de rug, gebruikte latjes tegen de wanden, zacht roze-beige interieur met een spetterende goudfontein als bar. Aangenaam retro, aangenaam ruim. Koud een jaar draaiend kookt chef Michel Kuipers precies en met begrip voor smaken. In het midden-segment slaat Arnhem onverbiddelijk toe met deze voortreffelijke zaak.

90/100

 

 

 

 

 

 

 

 Willemsplein 46

6811 KD Arnhem

 T 026 720 0807

arnhem@stan-co.nl

Reacties

Microschets 3. Serie ultrakorte beschrijvingen van topproducenten en -leveranciers in de regio Nijmegen.

Palmares: Beste wijnspeciaalzaak Gelderland, nagenoeg de beste van Nederland. Breed, prikkelend assortiment van 4,55 tot kassa. Voortreffelijke eigen import Duitse riesling en Bourgogne. 's Vrijdag en - zaterdags open flessen met lekkers van Wendy Otting. Gaan.

 

Hertogstraat 82
6511 SE Nijmegen

Contactgegevens
Telefoon: 024 3888979
E-mail: info@arentzwijnen.nl

 






Reacties

Microschets 2. Serie ultrakorte beschrijvingen van topleveranciers en -handelaren in de regio Nijmegen.

Park Lingezegen. Voormalige paardenstal. Noorse zalm uit het Sognefjord. Rookhout: beuk, eik en sleedoorn bij 25 C. Levert dit topproduct geheel terecht aan gerenommeerde restaurants. Ook voor particulieren. Gaan.


Reacties

Microschets 1. Serie ultrakorte beschrijvingen van topleveranciers en -handelaren in de regio Nijmegen.

Vertederende plek. Ambachtelijk, lokaal ijs. IJselijk goed. Gaan.


 

 

 



Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl